المدينة ودفع الكتاب إلى الحجّاج ، فمنع عنه عمّه عمر . « 1 » ابن شدقم ، تحفة لبّ اللّباب ، / 118 - 119 « 1 »

--> ( 1 ) - فاضل وكامل ، متولى صدقات أمير المؤمنين عليه السلام در أيام خلافت أو بود . مدرسى ، جنات الخلود ، / 20 بالجملة ، حسن متولى صدقات أمير المؤمنين علي عليه السلام بود . عمر بن علي گفت : « توليت صدقات پدر را پسر سزاوارتر است از پسرزاده . » واين داورى را به نزد حجاج بن يوسف ثقفى آورد . حجاج يك روز حسن را حاضر ساخت « وقال له : أدخل عمر بن عليّ معك في صدقة أبيه فإنّه عمّك وبقيّة أهلك ، فقال له الحسن : لا أغيِّر شرط عليّ ولا أدخل فيها مَن لم يدخل ، فقال له الحجّاج : إذاً أدخله أنا معك » . حجاج گفت : « عمر بن علي را در توليت صدقات پدرش با خود شريك كن . چه ، أو عم وبقيهء أهل تو است . » حسن گفت : « أمير المؤمنين علي عليه السلام در حيات خويش اين امر را به من تفويض فرموده است ومن شرايط امر أو را تغيير نمىدهم وكسى را كه أو أجازت نفرموده است ، در اين خدمت داخل نمىكنم . » حجاج گفت : « من أو را داخل كردم وبا تو شريك ساختم . » حسن ديگر سخن نكرد وبىآن‌كه حجاج را آگهى دهد ، سفر شام فرمود وبر باب عبد الملك حاضر شد وطلب بار فرمود . اين وقت يحيى بن امّ الحكم برسيد ؛ چون حسن مثنى را ديدار كرد ، سلام داد ونيك پرسش نمود واز قصه آگاه شد وگفت : « زود باشد كه از عبد الملك كامروا شوى . » وبه اتفاق ، حاضر در مجلس عبد الملك شدند وشرط تحيت به جا آوردند . عبد الملك حسن را ترحيب گفت ونيك بنواخت وچون آثار شيخوخيت در حسن نگريست ، « فقال له : يا أبا محمّد ! فقد أسرع إليك الشّيب ، فقال له يحيى : وما يمنعه لأبي محمّد ، شيّبه أمانيُّ أهل العراق تفد عليه الرّكب يمنّونه الخلافة ، فأقبل إليه الحسن بن الحسن فقال له : بئس واللَّه الوفد وفدك ليس كما قلت ولكنّا أهل البيت يسرع إلينا الشّيب » . عبد الملك گفت : « اى أبو محمد ! زود پير شدى ! » يحيى گفت : « چگونه پير نشود ؟ أهل عراق فوج فوج بر وى درمىآيند وأو را به آرزوى خلافت مىاندازند وحرمان اين امر أو را پير مىسازد . » حسن گفت : « سوگند به خداى ، بدترين ورود ، ورود بر تو است . نيست چنين كه تو گفتى ؛ لكن ما أهل بيت زود پير مىشويم . » عبد الملك گفت : « اين سخن را بگذار وبگوى از بهر چه اين طريق بعيد را پيمودى ؟ » حسن قصهء حجاج را به شرح باز گفت . عبد الملك گفت : « اين حكومت از براي حجاج نيست ! » وأو را مكتوب كرد كه : « در امر حسن داخل مشو ! » واين اشعار را در پايانِ نامه رقم كرد : -